trentse bossen

Bunker Zeeland

In dit bosgebied vind je Bunker 221 ook wel Bunker Zeeland genoemd. De Trentse bossen vind je ten noorden van de vliegbasis Volkel. Het is een droog zandgebied met grove dennen en Amerikaanse eiken. In dit beboste gebied vind je een in oude glorie herstelde schietbaan en een oude commandobunker met het nummer 221, gebouwd in 1951, stamt uit de tijd van de Koude Oorlog. De bunker was gedurende deze jaren in handen van het Ministerie van Oorlog. De inscriptie ‘MvO’ is nog te lezen op het stenen paaltje links voor de bunker. De bunker heette in het luchtmachtjargon ‘Bunker Zeeland’, was één van een tweeling. De andere, identieke bunker, nummer 222, stond in Odiliapeel. In de bunkers werd de zend- en ontvangstapparatuur van de verkeersleiding van de vliegbasis ondergebracht. In bunker Zeeland stond de ontvangstapparatuur en in Odiliapeel stonden de zenders. Vlakbij de bunker vind je een 30 meter hoge zendmast die voor een goede ontvangst zorgde.

De apparatuur voor communicatie was kwetsbaar, en naar de huidige maatstaven gemeten, groot van omvang. De bunkers boden de nodige ruimte en fysieke bescherming. Tot 1965 is de bunker in de Trentse bossen in gebruik gebleven. De apparatuur is verplaatst naar andere locaties.

Nadat het gebruik van de bunker door de vliegbasis werd beëindigd, is de bunker en het omliggende terrein gebruikt door een scoutinggroep.

De bunker heeft cultuurhistorische waarde en is in stand gehouden. De Dienst Landelijk Gebied, onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken, heeft tussen 2011 en 2013 het project Omvorming Militaire Complexen uitgevoerd. Binnen dit project zijn zeven voormalige militaire complexen in Noord-Brabant omgevormd. Door de ligging van de voormalige militaire complexen hebben alle terreinen vooral een natuurlijke functie gekregen. De bunker in de Trentse Bossen dient voornamelijk als vleermuizenverblijf.
 

Trentse Bossen

De Trentse Bossen (Trentsche Bosschen) is een langgerekt bosgebied van ca 150 ha in de gemeente Landerd. Het bevindt zich aan de noordzijde van Vliegbasis Volkel ten oosten van het buurtschap Oventje. Het gebied is op de oude topografische kaarten herkenbaar als de Peelsche heide. Het is een droog zandgebied dat voornamelijk met grove den is beplant en inmiddels wordt omgevormd tot een gemengd bos. Het wordt doorsneden door voor het merendeel kaarsrechte paden die op een enkele plaats stervormig bij elkaar komen. Zo kennen vele omwonenden de ‘zevensprong’ en ‘vijfsprong’.

Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog hebben de geallieerden bombardementen uitgevoerd op de Duitse Vliegbasis in Volkel, ter voorbereiding op de Operatie Market Garden. Op diverse plekken in de Trentse bossen zijn de bomkraters nog te zien van deze luchtaanvallen in augustus en september 1944.
De Trentse Bossen maken deel uit van de ecologische hoofdstructuur, die in verbinding staat met natuurgebied De Maashorst in het westen en de bossen bij Mill in het oosten. Door gericht beheer zullen deze bossen worden verjongd en een meer afwisselend en natuurlijker karakter krijgen. Hierbij wordt voor een aanpak gekozen waarbij het toevoegen van inheemse boomsoorten moet leiden tot een natuurlijke concurrentie met de exotische soorten zoals de Amerikaanse Vogelkers. Doel van het beheer is om natuurwaarde toe te voegen aan de natuurlijke rijkdom in het bosgebied en het versterken van de van nature voorkomende flora en fauna van het bosgebied.

Sinds eind jaren ‘80 van de negentiende eeuw richtte de Vredesbeweging in deze bossen op een eigen stukje grond een zogeheten Atoomvrijstaat in, van waaruit onder meer vredesdemonstraties tegen de kernwapens op de nabijgelegen luchtmachtbasis werden gehouden. In 2008 heeft Atoomvrijstaat op haar perceel 100 kerstbomen geplant in de vorm van het vredesteken, als aanhoudend protest tegen kernwapens en (milieu)vervuiling.

Met dank voor informatie en fotomateriaal aan: bezoekerscentrum De Steltenberg, Dienst Landelijk Gebied, Traditiekamer Typhoon van de Vliegbasis Volkel.

Schietbaan Trent

Waar nu op deze plek in de Trentse bossen bomen en struiken groeien lag vroeger een schietbaan, een vlakte met aan het einde een zandheuvel om de kogels op te vangen. Deze ‘kogelvanger’ is nog steeds zichtbaar verderop in het bos. Er stonden vroeger ook een aantal gebouwen, waaronder een instructielokaal met gasmasker controleruimte en een timmerwerkplaats waar onder andere de schietschijven werden gemaakt.

Deze ‘schermenschietbaan’ is in 1947 aangelegd voor de mariniers van (destijds nog) Marinekamp Volkel en kwam in 1953 in beheer van de Koninklijke Luchtmacht.

De schermen dienen de afzwaaiers op te vangen. Aan het begin van de schietbaan was een overdekt schietpunt met geplaatste britsen. Daarop lag de schutter als hij 200 meter moest schieten. Vlak voor de kogelvanger was de schermenkuil. Daarin zat de schijvenploeg die de schijven plaatste en het aantal treffers telde en per veldtelefoon doorgaf aan het 200 meter schietpunt. Bij het schieten op 100 meter of minder plaatste de schutter de schijven zelf. Om de treffers te tellen liep hij naar de schijven.

De schietbaan aan de Trentse dijk mocht maar van 08.00-14.00u worden gebruikt. Dit om de boeren in de gelegenheid te stellen de achterliggende landbouwgronden veilig te bewerken. Het kwam af en toe voor dat verdwaalde kogels over de kogelvanger vlogen en in het achterland terecht kwamen. Bekend is dat dit ten minste éénmaal leidde tot de dood van een koe. Omdat de achterliggende gronden maar een beperkt deel van de dag konden worden bewerkt, werd aan de betreffende boeren een financiële vergoeding uitgekeerd. De schietbaan is tot 1991 in gebruik geweest, inmiddels was op het terrein van de vliegbasis een moderne schietbaan opgetrokken voor de training van het personeel en andere gebruikers.

Vóór overdracht van het terrein aan de gemeente Landerd werd het vrij van lood gemaakt. De aarden wal (voormalige kogelvanger)  is verderop in het bos nog goed waar te nemen. In de zandheuvel komen verschillende soorten loopkevers en sluipwespen voor.

 

Wil jij de Trentse Bossen zelf beleven?
De Trentse Bossen Wandelroute